Politycy, ekonomiści, dziennikarze, bez przerwy powtarzają, iż ok. 50% PKB wytwarzane jest przez małe i średnie przedsiębiorstwa, a tylko 25% przez duże. Dlatego trzeba dbać o te pierwsze, a te drugie dadzą sobie radę.
Policzmy:
Załóżmy, iż na 5 lat mam 600 000 zł. Wydam je w sposób następujący:
240 tys zł na żywność.
60 tys zł na benzynę.
100 tys zł na prąd, wodę, wywóz śmieci, internet, telefony, itd.
100 tys. zł na nowy samochód.
50 tys zł na wyjazdy wakacyjne.
50 tys. zł na elementy budowlane.
Ile z tych wydatków idzie do małych firm? Najwyżej ten ostatni punkt, ale też tylko w pewnej części, bo cement jest produkowany w dużych firmach.
Co z tego wynika?
Ano to, iż kupujemy głównie rzeczy wyprodukowane przez wielkie firmy, a to iż 50% PKB przypada na te małe wynika z prostego faktu, iż większość produkcji małych firm jest wykonywana na potrzeby tych dużych.
Weźmy za przykład firmę Volkswagen. W Polsce mamy olbrzymią ilość małych firm dostarczających różne komponenty Volkswagenowi. Olbrzymi sukces ekonomiczny Polski ostatnich 36 lat bierze się nie tylko z pracowitości i geniuszy małych polskich przedsiębiorców, ale i z tego, iż za naszą zachodnią granicą jest Volkswagen, jest Siemens, czy Bosch.
Dobrze byłoby, gdyby politycy/ekonomiści/dziennikarze mieli w głowie, iż i w Polsce powinniśmy mieć duże firmy wysokich technologii. Korea Płd stworzyła swoje czebole: Samsung, Hyundai, czy LG. Bez takowych w Polsce i Europie ciężko będzie wyżyć małym firmom. A musimy sobie też zdawać sprawę, iż Volkswagen, Osram, Bosch i inne niemieckie firmy stają się coraz mniej konkurencyjne w stosunku do azjatyckich.
Małe jest piękne, ale jeszcze piękniejsze jest duże współpracujące z setkami małych.
Michał Leszczyński
