„Panie doktorze, niech pan stanie tak, żeby było widać efekty pana pracy. I proszę trzymać pieniądze bliżej twarzy, bo inaczej ludzie pomyślą, iż pan jeszcze leczy”
Stoi pan doktor na cmentarzu. W ręku wachlarz stuzłotówek, na twarzy czarna maska, a za plecami las krzyży. Promień słońca przebija chmury dokładnie nad jego głową, jakby niebo samo chciało podkreślić, iż oto mamy do czynienia z człowiekiem szczególnie błogosławionym.
Nie, to nie jest scena z filmu o mafii. To po prostu polska służba zdrowia w wersji premium.Stetoskop wisi mu na szyi głównie po to, żeby ktoś przypadkiem nie pomyślał, iż to zwykły bandzior. Bo przecież bandzior nie nosi kitla. Bandzior nie stoi na cmentarzu i nie pokazuje banknotów z napisem „Narodowy Bank Polski”. Bandzior działa w ciemnościach. Nasz bohater działa w pełnym słońcu.
Krzyże w tle to referencje. Każdy z nich mógłby wystawić opinię: „Szybko, bez kolejki, dyskretnie”.
I właśnie dlatego ten kadr jest tak bardzo polski. Bo u nas korupcja nie chowa się po kątach. Ona pozuje. Uśmiecha się spod maski. I czeka, aż ktoś powie: „Ale ładne zdjęcie. Sztuczna inteligencja, prawda?”
Sztuczna. Albo całkiem prawdziwa.
