Był sobie kibol, w ustawkach się prał.
Był sobie mięśniak, alfonsem się stał.
Był sobie oszust, czyjeś lokum brał.
Jest taki ćpunek, pchać snusa ma gest,
Jest taki krzykacz, woli wrzask, niż treść.
Jest taki facio, co grozi, kim jest.
To wszystko w jednym, niby chłop na schwał.
Ten okaz zdrowia… womitować miał.
Cóż to stworek, „zszyty” z kilku ciał?











